*روح الله عالم زاده

مدیر مسئول پیام ساوه آنلاین 

 

انتقاد از یک مسئول اگر با نیت قربه الی الله و از سر دلسوزی ، آگاهی و علم باشد ، امری ممدوح ، ضروری و لازم است و چنین انتقادی علاوه بر آنکه می تواند موجب پیشرفت و اصلاح امور یک جامعه شود ، قادر است مسئولان و حاکمان آن جامعه را از گرفتار شدن در ورطه خودرأیی و استبداد دور کند .

طبیعی است که برخی مسئولین از شنیدن انتقاد ناخرسند شوند ، لکن این ناخرسندی های ناموجه ، نباید موجب دلسردی منتقدان دلسوزی شود که هدفشان از انتقاد ، جز جلب رضایت الهی و تامین منافع مردم نیست .

طبعا برای ترویج فرهنگ نقد صحیح ، می بایست عرصه نقد از هرگونه رفتار و نوشتار کینه توزانه و تخریب گرانه دور بماند و اگر این عرصه ، آلوده به نیات غیرخدایی و وسوسه های شیطانی شود انگاه جامعه تشنه اصلاح ، با خسران و تباهی عظیمی مواجه خواهد شد آنگونه که ظالمان ، مظلوم ؛ و مظلومان ، ظالم نشان داده می شوند و اذهان جویای حق و حقیقت همواره گرفتار تشویش خواهند شد ؛ تشویشی ویرانگر که از مصادیق حق الناس است .

مع الوصف ، جامعه ای که می خواهد از تشویش و قلب واقعیات در امان باشد باید نقد صحیح را مبرم و محترم بشمارد و دقیقا در چنین جامعه ای است که یک منتقد ، احساس امنیت و نشاط می کند .

از آنجا که رسالت یک منتقد ، احصاء و وارسی ناخالصی هاست ،پس رسالت او به سادگی تحمل نخواهد شد و طبیعی است که در عمل به تکلیف خطیرش با فشارها و تهدیدات دگم اندیشان کم ظرفیت و مستبدان خشک مغز مواجه می شود و چه بسا شئونات زندگی شخصی خود را نیز متاثر از این تنگناها و تضییقات ببیند . اما از آنجا که یک منتقدِ مومن ، بین خود و خدای خویش حجتی جز سعادت جامعه و مردمانش ندارد ، مومنانه بر صراط مستقیمی که در آن گام نهاده استوار می ماند و از هیچ ریز و درشتی نمی هراسد و همواره این کلام مولی الموحدین علی بن ابیطالب (ع) را نصب العین خویش قرار می دهد که فرمود : « قولوا الحق و لو کان مرّا ».

سیری در تاریخ به ما ثابت می کند که رسالت حق طلبان و مصلحان  همواره مستمر و یاد و راهشان همیشه مستدام بوده است ؛ حتی اگر در مقطعی با جبر جباران و جهل جاهلان کج اندیش  در مقطعی منزوی و خاموش شوند، اما با این همه  زبانِ حق طلب شان ، بی لکنت باقی خواهد ماند ؛ پس هر کس که به اصلاح جامعه اش معتقد و امیدوار است و یقین دارد که از اصلاح خویش غافل نمانده ، بر عمل به تکلیف خود استوار بماند و از ملامتِ ملامت گران و مکر مکاران و زورِ زورمندان نهراسند و در این بزم ، سرخوش باشد و بداند که « هر که در این بزم مقرب تر است ، جام بلا بیشترش می دهند »

به هر روی ، ذکر این مهم ضروری است که شهرستان های ساوه و زرندیه به خیزش نقد و نقادی نیاز جدی دارد و اگر با همت متعهدین و منصفین قلم به دست شاهد گسترش انتقادات عالمانه باشیم ، آنگاه غالیان نان به نرخ روز خور و یا هتاکانی که سرکشی در احوالات شخصیه مسئولین را رسالت خود می پندارند ، هرگز قادر به ادامه جولان جنون آمیز خویش در عرصه مقدس نقد و نقادی نخواهند بود ؛ ان شاءالله .

در خاتمه از آنجا که پایانی بر نقد و نقادی نیست ، به مسئولین محترم توصیه می کنیم که بر تحمل و سعه صدر خویش بیفزایند و همواره از انتقادات دلسوزانه استقبال کنند و هیچ گاه درصدد فشار بر هیچ منتقد متعهدی برنیایند که چنین رفتارهای ناپسندی بی نتیجه خواهد بود ؛ همانند آبی که در هاون بکوبند .